random fortuitous events

Mga alas-9 ng umaga, nag-abang kami ng nanay ko ng taxi sa Megamall Bldg. B, sa bukanan ng taxi bay na sa mga oras na yun ay sarado pa. Nakasakay kami sa isang taxi na may plakang TYB-399. Sa harap ako nakaupo; ang nanay ko naman, mag-isa sa likod.

Hindi pa kami nakakaliko ng San Miguel Ave (wala pang isangdaang metro mula sa kung saan kami sumakay) pinara ang taxi namin ng mga Mandaluyong City traffic enforcers. Bawal daw magsakay dun sa lugar na kinatatayuan namin. Kinuha ng traffic enforcer yung lisensya ng drayber.

Napikon ako kasi: una, may traffic enforcer na nakatayo malapit sa kung saan kami nag-aabang. Kung talagang bawal dun, eh di dapat pinaalis niya kami at sinabihang pumunta sa tamang sakayan; pangalawa, walang "no loading and unloading" sign kung saan kami nakatayo. Malamang wala, kasi sa bungad kami ng taxi bay nakatayo, nataon lang na sarado pa dahil maaga. Paano namin malalaman ngayon na bawal doon?

Nakasagutan ko tuloy yung traffic enforcer. Yung taxi driver naman, gusto na lang idaan sa "pakiusap" (i.e. maglagay). Ang kumag na taxi driver, sa akin pa talaga humingi ng singkwenta pesos para i-abot sa traffic enforcer
.
Siguro naawa lang ako kaya't dumukot ako sa wallet ko ng 50 pesos at inabot sa driver. Matapos nito. nilapag ko katabi ko sa upuan, malapit sa center console ng taxi, yung wallet ko. Bigla kong naiisip na dukutin yung kamera ko sa bag at balikan yung lugar kung saan kami nakatayo upang kunan ng litrato na magpapatunay na wala naman talagang palatandaan na bawal sumakay o bumaba sa lugar na iyon.

Pagbalik ko sa taxi matapos kong kumuha ng litrato, napansin kong wala na yung wallet ko sa upuan ko.

Sabi ng nanay ko, na sa buong panahong ito ay hindi umaalis sa kinauupuan niya, wala naman daw pumapasok o kahit magbukas ng pinto sa kung saan ako nakaupo. Napansin lang daw siya na labas-pasok yung drayber, at may isang beses pa na nakita niyang may kausap na isa pang taxi driver na kasamahan niya siguro.

Sigurado ako na hindi ko bitbit yung wallet ko nung bumaba ako, kaya alam kong nandun lang siya sa taxi. Ito namang drayber namin, nung nagsimula na kaming maghahahanap sa loob ng taxi niya, biglang sinabi na umalis na raw kami. Hindi ako pumayag. Patuloy namin hinalughog yung taxi niya.
Nagsusumamo pa yung drayber na "baka mahuli daw siya ulit". Sabi ko "paano kang mahuhuli ulit, e nasa enforcer na nga yung lisensya mo?" Pero nagpumilit pa rin siya at bagamat alam kong wala pa sa kanya yung lisensya niya, tumakbo na kami patungo sa Pearl Drive.

Pagliko ng Pearl Drive, inutusan ko yung drayber na huminto. Muli naming hinalughog yung taxi. Wala pa rin kaming makita ng nanay ko, habang panay ang reklamo ng drayber at pagsasabing "wala naman diyan, tara na, tara na". Humirit pa siya na kahit bayaran na lang daw namin yung itinakbo ng metro niya at naabala siya dahil nakuha ang lisensya niya. Nang panahong ito, ramdam na ramdam ko talaga na nagsisinungaling si gago at gusto ko na siyang upakan dun din, pero nagpigil ako kasi wala nga naman talaga sa sasakyan yung wallet ko.

Nang umabot kami sa opisina ng nanay ko sa PSE, sinabihan ko yung sekyu na harangin yung taxi habang muli namin itong kinalkal sa pagbabaka-sakaling nandun nga ang wallet ko. Sa puntong ito, ng makita ng drayber na papalapit na yung sekyu, nagmamadali na siyang nagpapaalam at "nasasayang ang oras" niya. HIndi ko na mapigilan ang sarili ko at nahiritan ko siyang "gago ka pala, eh paano oras namin?!" Pinatayo ko pa siya para kapkapan kasi sa puntong iyon talagang wala na akong tiwala sa hayop na yun.

Matapos ko siyang kapkapan, agad siyang pumasok sa taxi niya, at bagamat hinaharang na nga siya ng sekyu, dali dali siyang umaalis. Ni hindi na naabot ng nanay ko yung bayad. Sa totoo lang, para sa kakupalang ginawa niya, babayaran pa ba namin siya?

Ang hinala ng nanay ko, nung panahong wala ako sa saksakyan at kumukuha ng litrato, napansin ng drayber na nandun yung wallet ko, kinuha ito, at iniabot dun sa isang drayber na kausap niya. Kaya siya labas-masok sa sasakyan at kaya siya may kausap.Kaya rin siya nagmamadali nung napansin naming nawawala na nga yung wallet ko. Kumbinsido ako na siya nga ang kumuha ng wallet ko.

Aminado akong maaring naging pabaya ako sa gamit ko, pero utang na loob, talaga bang hindi na natin maasahan ang mga tao ngayon na maging matapat at huwag maging malikot ang kamay? Wala pa nga akong isang minuto na nasa labas ng sasakyan, napitikan na ako agad? Higit sa lahat, matapos na makipag-away ako sa traffic enforcer para wag siyang hulihin, at matapos na sa akin pa siya humingi ng pang-lagay niya sa enforcer, putangina, ako pa ang nanakawan niya?

Dapat nga siguro iniwan na lang namin siya dun at kumuha ng panibagong taxi, pero hindi kinaya ng konsensiya ko kasi alam kong wala naman kaming ginawang labag sa batas trapiko. Siguro din dahil sa naawa ako sa kanya, at sa karamihan ng mga drayber na nagpapagal para lang sumahod ng kakarampot sa maghapon o magdamag. Pero naman.

Higit akong nalulunos at naasar, hindi dahil sa nawalan ako ng materyal na bagay na madali namang palitan, pero dahil sa nawalan ako ng tiwala sa mga taong malimit ko ng nakasalamuha at minsang ipinaglaban ang karapatan.

At ikaw na gagong drayber ka, ipanalangin mo na wag ng magtagpo pa ang ating landas. Marunong akong magpatawad, pero hindi ako makakalimot.

Tu justificas mi existencia
Si no te conozco, no he vivido
Si muero sin conocerte no muerto
Porque no he vivido- Luis Camuda

Ikaw ang dahilan kung bakit ako nandirito,
kung 'di kita nakilala, 'di sana ako nabuhay.
Kung ako'y mamamatay nang 'di kita nakilala,
hindi ako mamamatay dahil hindi ako nabuhay.